Κυριακή, 01 Νοεμβρίου 2009
Με έχουν ποτίσει με ανησυχία μια στρατιά δρόμων .Στο φλιτζάνι μου βλέπουν γόρδιους δεσμούς και στα μηνύματα μου ορθογραφικά. Είμαι περικυκλωμένη από δικές μου επιλογές και μπορώ να ανακοινώσω με ικανοποίηση πως και λάθος να είναι...χέστηκα.Είναι δικές μου.Παιδιά δικά μου.Λάθη και σωστά δικά μου.Ξεκάθαρο;
Λαμπρά.
Θα σου αφιέρωνα αυτή τη ζωή ,με λάθη και σωστά.Θα σου την έδινα για κολατσιό στη δουλειά σου καθημερινά και θα περίμενα το απόγευμα για να μου πεις πως σου φάνηκε.Αν ήθελε αλάτι ή λιγότερο άγχος να ποτίσει.
Θα στην αφιερώσω αυτή τη ζωή και είναι τελικό.Αν δεν καταφέρεις να αντέξεις κι εσύ μια αιωνιότητα μαζί μου θα καθίσω και θα φάω μέχρι και τους καναπέδες του σαλονιού μου,κι έπειτα θα πεθάνω όπως ξεκίνησα.
Δυστυχισμένη.
